logo
This is Photoshop's version of Lorem Ipsum. Proin gravida nibh vel velit auctor aliquet. Aenean sollicitudin, lorem quis bibendum auctornisi elit consequat
Latest Posts
+387648592568
info@GOtravel.com
989365604042+
بالا
 

جشن امردادگان , تاریخ جشن باستانی امردادگان

جشن امردادگان , تاریخ جشن باستانی امردادگان

امردادگان هفتمین روز از ماه امُرداد است، یکی از جشن‌های دوازدگانه سالیانه ایرانی در روزهای هم‌نام‌شدن روز و ماه است.

و برای گرامی‌داشت منش و کنش و خویش‌کاری امُرداد (/ در گاهانِ زرتشت و اوستایِ پسین: اَمِرِتات به مفهومِ بی‌مرگی/ جاودانگی) یکی از فروزه‌های شش‌گانه خرد و دانش فرمان‌روا بر فرارَوَندِ هستی (نام‌بُردار و شناخته به اهوره‌مَزدا) است. امشاسپندِ جاودانگی امرداد همواره در کنار امشاسپندِ رساییِ خرداد، نگهبان آب و گیاه هستند. ایرانیان در گذشته برای برگزاری این جشن به باغات و مزارع رفته و به شادی می‌پرداخته‌اند
امرداد / بی مرگی و جاودانگی/ دارای جایگاه ارزنده‌ای است و نماد جاودانی و تندرستی و دیر زیستن است. امرداد در میان یکی از هفت امشاسپندان جای دارد و واپسین آنها است. هفت در فرهنگ ایرانی یادآور طی کردن راه های کمال است و وجود این جشن در اوج گرمای تابستان یادآور پختگی و رسیدن به اوج می‌باشد.
جشن امردادگان در امرداد روز (روز هفتم) از امرداد ماه و به پاس امرداد برگزار می‌شود. ابوریحان بیرونی درباره این جشن و امرداد نوشته است.

#مرداد فرشته‌ای است که به حفظ گیتی و اقامه غذاها و دواهایی که اصل آن نبات است و مزیل جوع و ضرر و امراض هستند موکل است

 

ولی این روحیه شاد و قوی ایرانیان بوده که توانستند این زخم های وارد شده را تحمل کنند, تاب بیاورند و پابرجا بمانند. در فرهنگ ایرانیان باستان , همیشه جشن و شادی وجود داشته و عزا و مصیبت و قمه زنی , جایگاهی در این فرهنگ نداشته است. زیرا ایرانیان, هر ماه, یک روز را به مناسبت هم نام شدن با ماه, جشن می گرفتند و شکر و سپاس خداوند را بخاطر نعمت ها و زیبایی های آن ماه بجا می آوردند که این خود باعث می شد بیماری و افسردگی در بین ایرانیان بندرت دیده شود و همه جا و همه کس مملو از انرژی مثبت باشد. امردادگان نیز یکی از این جشن هاست.

روز هفتم امرداد در گاهشمار ایران باستان و سوم مرداد در تقویم ایران کنونی, روز جشن امردادگان است.

دلیل این اختلاف زمان بر گزاری دیروز با امروز، تغییر سال شمار نیاکانمان در امروز است. زیرا در دوره باستان سال به دوازده ماه و هر ماه به سی روز تقسیم می شد. اما امروز شش ماه اول سال به سی و یک روز و پنج ماه بعدی به سی روز و ماه آخر سال به بیست و نه روز و اگر سال کبیسه باشد به سی روز تقسیم می گردد. به همین دلیل جشن امردادگان، نسبت به سال شمار کهن، چهار روز جلوتر، یعنی سوم امرداد ماه برگزار می شود که این روز منطبق با روز هفتم امرداد ماه، در دوران نیاکانمان است.

امرداد در فارسی, در اوستا, آمره تات و در پهلوی آمردات, به معنای جاودانگی و بی مرگی ست. امرداد در باورهای ایرانی, نگهبان و سرپرست گیاهان و رستنی ها در جهان خاکی بشمار می رود.

این نام در اوستا بویژه در گات ها, صفتی است که برای زوال ناپزیری و پایندگی خداوند بکار می رود. این جشن سزاوار شادمانی و نشاط و بی مرگی، امروز به غلط تحت نام مردادگان در بین مردم رایج است.

زیرا مرداد به معنی نیستی و مرگ است اما وقتی که حرف الف در اول آن قرار می گیرد آن را نفی می کند و به بی مرگی و جاودانگی، تغییر معنی می دهد.

از جلوه های این ماه, طبیعت سبز, بی مرگی طبیعت, وفور نعمت, وفور میوه, فراوانی آب رودها، آبشارها و رودخانه ها, گل های بسیار زیبا با رنگهای شاد و فرحبخش و آسمانی صاف پر از ستاره می باشد.

این جشن متعلق به امشاسپند امرداد که مظهر جاودانگی و تندرستی و دیر زیستن است, می باشد و فرشته امشاسپندان, نماینده آبادی زمین و پاکی و نظافت است. ایرانیان این روز را جشن می گرفتند و خود را برای پیروی از فرشته مذکور آماده می ساختند.

در این روز ایرانیان به کنار چشمه و باغ و مزارع می رفتند و پس از شادی و جشن به پرستش و نیایش خداوند می پرداختند.

 

جشن امردادگان , تاریخ جشن باستانی امردادگان

 

 

 

 

منبع:۱دوست / ویکیپدیا

ارسال پاسخ: